Geschiedenis  

In 2004 waren Marie en Eric Fredriks met hun kinderen op vakantie in Congo. Vlak voor hun vertrek naar Nederland zien ze ’s ochtends in Kinshasa een paar kinderen op straat, die kennelijk niet naar school gaan. Ze kunnen het schoolgeld niet betalen. Hun vader en moeder zijn gestorven aan aids en de kinderen wonen nu bij oma. Marie en Eric zijn erg geraakt door de ontmoeting. Ze besluiten zelf deze kinderen te gaan ondersteunen. Terug in Nederland vertellen ze aan iedereen wat deze ontmoeting hun gedaan heeft. Samen met vrienden richten ze daarom de stichting DIBA (=zon) op.

Eerste Acties

Ze willen een stukje zon in het leven van deze kinderen en hun oma's brengen. Op allerlei scholen in Deventer vertelt Marie over de situatie van deze kinderen in Congo. De kinderen hier willen dan heel graag helpen en verzamelen bijvoorbeeld speelgoed, of er wordt een sponsorloop georganiseerd. Ook wordt in verschillende kerken in Deventer en wijde omtrek tijdens de diensten voorlichting gegeven over de situatie.In deze vieringen worden doeen Congolees koortje liederen gezongen in het Tshiluba. Met het zingen wordt ook een stuk van de sfeer uit Congo ingebracht, het worden zo toch ook hele blije vieringen! Na de viering wordt iedereen getrakteerd op Congolese oliebollen, die Marie steeds weer met enthousiasme bakt!

Als een Olievlek

De mensen vragen of Marie en Eric later nog eens komen vertellen hoe het met de kinderen gaat en dat doen ze dan ook. Ook ervaren zij hoe via de kerkmensen en vrienden de situatie van de kinderen in Congo aandacht krijgt op allerlei plekken. Deze vrienden vertellen erover op hun werk of op de sportclub. Zo zijn er al meerdere boeiende initiatieven ontplooid om de kinderen te steunen. Het is als een olievlek die zich steeds verder uitbreidt! Het is indrukwekkend om te zien hoe in een dergelijke korte tijd al zoveel bereikt is. Voor de kinderen in Congo vooral, maar ook wat het engagement hier met veel mensen gedaan heeft. Zij hebben een betrouwbaar iemand, Dominique, gevonden, die goed voor de kinderen zorgt, hun schoolgeld betaalt, met hun naar de dokter gaat, etcetera.

Plannen

Door deze aandacht gaat het met de kinderen al een stuk beter en ook hun oma’s voelen zich gesteund. Het idee is er om voor de oma’s een activiteitenproject op te zetten, waardoor zij ook zelf een stuk in hun onderhoud kunnen voorzien. Zo groeit hun zelfredzaamheid. Via het model van het microkrediet kunnen ze dan een start maken met een klein bedrijfje. Marie gaat zelf elk jaar naar Congo om te overleggen en nieuwe initiatieven te ontplooien. Zo heeft ze het idee opgevat zes huizen en een gemeenschapsgebouw op te zetten. Daar kunnen dan de kinderen met hun Oma’s in kleine groepjes wonen. De gemeenschapsruimte wil Marie gebruiken om ook aan de buurtgenoten bijvoorbeeld gezondheidsvoorlichting, ondermeer over aids, te geven. Ook kan de ruimte gebruikt worden als huiswerklokaal voor de kinderen uit de omgeving.